ululararası çalışma normları ünite 5

ululararası çalışma normları ünite 5
ILO- Türkiye ilişkileri
– Türkiye ,9 temmuz 1992 günü TBMM genel kurulunca verilen karar uyarınca Milletler cemiyetine üye olmuştur
– Türkiyenin 1932 yılına kadar örgütün dışında kalması ise başlıca 2 nedeni vardır:
a) o tarihlerde henüz bir tarım Ülkesi olan ve sanayi yaşamının yarattığı sosyal sorunlarla karşılaşmayan ülkemiz ILO ya üye olmakta acele etmemiştir.
b) Siyasaldır.
– Türkiye 1927 tarihinden itibaren gözlemci olarak hükümet temsilcileri göndermek suretiyle konferans toplantılarını izlemeye çalışmıştır.
1932- 1946 arası dönem
– 23 haziran 1937 gün ve 3229 sayılı kanun ile onaylanan bu ilk sözleşme, kadınların madenlerde yer altı işlerinde çalıştırılmalarının yasaklanmasını öngören ILO nun 45 sayılı sözleşmesidir.
– Türkiye uluslar arası çalışma konferansına 4 kişilik delegasyonla katılır. İki temsilci hükümeti bir temsilci işçi grubunu, bir temsilci işveren grubunu temsil etmektedir.
– türkiyenin 1932-1946 arası dönemde tekde olsa bir sözleşmeyi onaylaması örgütten kopmamak doğrultusundaki dileğinin bir göstergesidir.
1946-1952 arası dönem
– Türkiye, örgütün toplam 9 sözleşmesini onaylamıştır.
1946-1952 arası dönemde yaşanan canlanmanın nedenleri:
a) türkiyede çok partili demokratik yönetimin başlaması
b) sendikaların kurulması
c) sosyal sigorta kollarının kurulması
d) türkiyenin siyasal-ekonomik açıdan batılı ülkelere yönelmesi
1952-1959 arası dönem
– bu dönemde ilişkiler duraksamıştır
– Türkiye ILO nun hiçbir sözleşmesini onaylamamıştır.
– Türkiye 1948 -1951 ve 1954-1957 yılları arasında ILO yönetim kurulunda yer almıştır.
1959-1980 arası dönem
– 1966 yılında 2, 1967 yılında 2, 1967-1980 arasında 6 sözleşme onaylanmıştır.
– 1970lerde başlayan toplumsal kargaşa nedeniyle ilişkiler soğumuş hatta durma noktasına gelmiştir.
1980-1991 arası dönem
– 1980 yılında yaşanan askeri müdahale ve askeri yönetim döneminde ILO nun daha önceki dönemlerde onaylanmış bir çok sözleşmesi ilke ve kurallarından uzaklaşmıştır.
1991 sonrası dönem :
– 1991 yılında 1, 1992 yılında 6, 1994 yılında 1, 1994-2 arasında 4 sözleşmeyi onaylamıştır.
– Türkiye en çok sayıda ILO sözleşmesini 2 yılında onaylamıştır.(14 sözleşme)
– Türkiye 2005 yılı itibariyle temel ilke ve haklar bildirgesi ile gündeme gelen ve çekirdek çalışma normlarını oluşturan 8 sözleşmenin tamamını kabul eden 125 ülkeden biridir.
– Türkiye nisan 2007 itibariyle ILO ’nun 56 sözleşmesini onaylamıştır.
– Türkiye’nin sözleşmelere çekingen bir tavır sergilemesinin nedeni : öncelikle ulusal mevzuatını ILO normları seviyesine çıkarıp sonra ilgili sözleşmeyi onaylamasıdır.
Uluslar arası çalışma örgütü ile Türkiye arasındaki ilişkileri sınırlandıran etkenler:
1- ILO ya karşı olan yükümlülüklerden kaçınma
2- ILO ile arasındaki ilişkilerde duyarlılık
3- Sözleşmelerin onaylanması konusunda bir görüş birliğinin bulunmaması
4- Yürütme ve yasama organlarının çalışmalarında yetersizlik
*-* 1989 tarihinde Türkiye 111 no’lu ayrımcılık(iş ve meslek) sözleşmesini ihlal ettiği için kara liste de denilen özel paragrafa alınmıştır.
*-* ILO sözleşmelerinin uygulanmasında Türkiye de yetkili olan çalışma sosyal güvenlik bakanlığı Türkiye’nin yürütme organıdır.
ILO ile Türkiye arasındaki ilişkilerin genel bir değerlendirilmesi : Türkiye 1959 yılında 7292 sayılı yasa ile onaylanan 15 nolu asgari yaş (trimciler ve ateşçiler) sözleşmesinin gerekçesinde, söz konusu sözleşmenin mevzuatımızla ile uyumlu olması nedeni ile onaylandığı ifade edilmiştir.
Bitti …

[Toplam:0    Ortalama:0/5]

You may also like...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir